Hodowla gołębi ozdobnych - Mewka Polska, Budapeszteński Krótkodzioby | Gołębie ozdobne, gołębie krótkodziobe, polish owls, mewki, mewki polskie, maściuchy

gołębie ozdobne, golebie ozdobne, mewki polskie, mewki, gołębie krótkodzobe, hodowla gołębi ozdobnych, mewka polska , maściuchy


Mewka polska

Tę rasę gołebi ozdobnych utworzono w Polsce
w latach międzywojennych. Znaczny udział w jej tworzeniu miały mewki analijskie.
Dużą rolę w uszlachetnieniu mewki polskiej odegrali hodowcy
z Lwowa, którzy dysponowali ich niedobitkami pochodzenia lwowskiego. Obecnie gołębie ozdobne tej rasy hodowane są
na terenie całej Polski.

Wzorzec:
Gołąb mały o drobnej budowie, krótki o zaokrąglonych kształtach, dumnej ale kokieteryjnej postawie. Gołąb
o małej wyraźnie kostkowej głowie lecz szerokim i wysokim czole. Mewka polska ma pogodne usposobienie, cechuje go duża ruchliwość, żywy temperament lecz jednocześnie potrafi być łagodny i mało płochliwy.


Wzorzec: cechy rasowości

Głowa:
Krótka, szeroka, słabo umięśniona. Czoło szerokie i wysokie, szerokość czoła równa nad woskówkami nosowymi i nad oczami. Z tyłu głowy czaszka nieco węższa. Góra głowy spłaszczona, tył i przód głowy jest na jednej wysokości. Czoło słabo wypełnione i bardzo stromo opadające. Czoło, linia górna i tyłu głowy oraz boczne krawędzie czaszki są lekko zaokrąglone, wskutek czego jest dobrze wyczuwalny kostkowy układ głowy. Korona obfita w pióra, równo i wysoko osadzona. Łączy się z piórami w tylnej partii szyi bez załamań i wyraźnego rozgraniczenia, po bokach zakończona rozetkami.

Oczy:
Duże, ciemnobrązowe, wysoko osadzone. Gałka oczna uwypuklona.

Brew:
Jasna, drobnoziarnista, dwurzędowa.

Dziób:
Krótki, szeroki u podstawy, gruby, tępo zakończony, barwy jasnej, skierowany stromo
w dół tworzy jedną linię z czołem. Woskówki nosowe krótkie, szerokie i gładkie, biało
przypudrowane.

Szyja:
Krótka, pełna, okrągła, przechylona ku tyłowi. Podgardle dobrze wykształcone.
Żabot obfity w pióra i równo ukształtowany.

Pierś:
Szeroka, lekko uniesiona ku górze, zaokrąglona, wysunięta ku przodowi.
Brzuch dobrze rozwinięty.

Plecy:
Krótkie, lekko opadające, zwężające się ku tyłowi.

Skrzydła:
Krótkie, zwarte, dobrze przylegające do tułowia, spoczywające na ogonie.

Ogon:
Krótki, mocno zwarty.

Nogi:
Krótkie, drobnej budowy, głęboko osadzone, nie opierzone.

Upierzenie:
Obfite, dobrze przylegające.

Rodzaje kolorów:
U dwukolorowych tarcze skrzydła są w kolorach: czerwonym, czarnym, niebieskim, kawowym, żółtym, płowym, grochowym. Pozostałe upierzenie - białe. Jednokolorowe - jednolicie białe.

Kolor i rysunek:
Podstawowe umaszczenie to barwa biała, kolor występuje na tarczach skrzydeł: niebieski, czarny, kawowy, czerwony, żółty, kawowopłowy, czerwonopłowy, żółtopłowy, również grochowe we wszystkich kolorach, przy kolorze niebieskim
i wszystkich barwach płowych występują dwa pasy na skrzydłach. Odmiana jednobarwna – biała ( szapotle) jest rzadko spotykana.

Duże błędy:
Głowa wąska, wydłużona, pełna i zaokrąglona u góry; wąskie, zbyt niskie czoło, wypełnione piórami na okrągło; brak charakterystycznego kostkowego ukształtowania głowy. Nisko osadzona lub źle wykształcona korona. Mały żabot. Dziób długi, cienki, krzywy, osadzony w głowie pod kątem, wyraźnie źle domykające się szczęki. Czerwona brew. Gołąb duży, wydłużona i mało zwarta budowa, ociężały wygląd, napuszone pióra, brak kształtności w sylwetce. Obwisłe skrzydła. Nieregularny rysunek tarczy skrzydeł. „Zaciągi” barwnych plam zachodzące w sposób widoczny aż na nogi, plecy
i brzuch.

Uwagi do oceny:

- głowa z koroną
- wstawienie dzioba
– oko, brew i ich kolor
- budowa figury
– żabot
– kolor
– rysunek
- ogólny wygląd

Grupa VIII Mewki
Obrączka numer 7


Budapesztański krótkodzioby


Pochodzenie:
Węgry, Budapeszt. Od 1968 r. wszystkie gołębie ozdobne tej rasy połączono w jeden wzorzec.

Wrażenie ogólne:
Gołąb ozdobny, mały, smukły, z gracją, tułów z przodu dumnie podniesiony,
do tyłu opadający, szeroka, wyrazista głowa w środku z zagłębionym ciemieniem, oczy wysadzone z szeroką brwią, dziób krótki, gołąb stąpający na końcach palców, żywy temperament.

Wzorzec: cechy rasowości

Głowa:
Czoło szerokie i strome. Szerokość czoła i długość głowy są równe. Tylna część głowy węższa, wystająca ponad ciemię z tyłu ostro opadająca. Linia wklęsłości ciemienia opada do niskiego czoła, tworząc widoczne zagłębienie w środku głowy. Oczy wypełnione równolegle wystające.

Oczy:
Duże, wypukłe z dużą źrenicą, tęczówka szaroniebieska, delikatnie kropkowana (również przy białych), u gąsek ciemnoszare
- do ciemnych.

Brew:
Szeroka, gładka, napięta, przy czarnodziobych ciemno-szaro-niebieska, przy jasnodziobych cytrynowo-żółta.

Dziób:
Osadzony pod kątem prostym do czoła, krótki, gruby, tępy, dobrze zamknięty, przy czarnodziobych czarny, przy jasnodziobych koloru woskowego, woskówki małe, przylegające.

Szyja:
Stosunkowo długa, smukła, podgardle dobrze wykrojone, z tyłu w górnej trzeciej części lekko wygięta.

Pierś:
Nie za szeroka, zaokrąglona, noszona w podniesieniu.

Plecy:
Wąskie, zaokrąglone, opadające.

Skrzydła:
Wysmukłe nie za długie, zwarte, spoczywające na ogonie, skrzydła lekko wysunięte do przodu.

Ogon:
Wąski, nie za długi, opadający w jednej linii z plecami.

Nogi:
Średniodługie, nieopierzone, pazurki u czarnodziobych czarne, u jasnodziobych jasne.

Upierzenie:
Krótkie, gęste, dobrze przylegające.

Rodzaje kolorów:
Bocianowate, siwe, niebieskie z czarnymi pasami i niebieskiegroch.
Jednokolorowe: białe, czarne, kawowe, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, niebieskiegroch, niebiesko - płowe, żółto - płowe. Białolote: wszystkie kolory. Gąski: czarne, niebieskie, czerwone, żółte, srebrne.

Kolor i rysunek:
Ciemny Szek: zasadniczy kolor jasno-szaro-niebieski, skrzydła jeszcze jaśniejsze, troszkę szarawe z czarnymi pasami. Podbrzusze białe, szyja połyskująca zielono-fioletowo na biało szarym zasadniczym kolorze.
Jasny Szek: bocianowate: zasadniczy kolor biały, końcówki lotek szaro-czarne, ogon możliwie biały.
Niebieski-Staluch: niebieskie lecz nie za ciemne.
Białolote: jak jednokolorowe, lecz posiadają od 3 - 5 pierwszych lotek białych.
Jednokolorowe: we wszystkich kolorach, mocno nasycone.
Gąski: biała głowa i śliniak, sięgający do połowy szyi i wybiegający poza głowę do wysokości 1/3 z tyłu szyi, skrzydła i lotki, plecy, brzuch, uda; kolorowe są: z tyłu szyja dość wysoko odcięte, dolna część szyi z przodu, pierś, ramiona i ogon.

Duże błędy:
Duża figura, głowa bez typowych kształtów(cech), nierównomierna wypukłość oczu, mocno zaczerwienione oczy, wąska lub czerwona brew, jasna brew przy ciemnodziobych, za długi, cienki, szpiczasty, opuszczony dziób, krótki, gruba szyja, głęboka postawa, długie pióra.

Uwagi do oceny:

- kształt głowy
- wypukłość i kolor oczu
– brew
- osadzenie dzioba
- ułożenie figury
– postawa
– szyja
– kolor
– rysunek
- ogólny wygląd

Grupa IX Lotne
Obrączka numer 7